Int Main () 43

این دنیا رنج و سختی دارد و این طور نیست که ما بتوانیم قصر در برویم [قِسِر در برویم]

خصوصا اگر خدا برای تربیت و پرواندن ما اهمیت قائل باشد ما را سختی های عجیب و غریبی میدهد

ما در مشت خدا هستیم

باید در مشت خدا دل ببُریم از غیر او و به او تکیه کنیم و و با او زندگی کنیم

مگر غیر از این است که او در هر صدم و هزارم ثانیه ای که ما زنده هستیم می تواند از صدها و هزاران و میلیاردها روش ممکن و غیر ممکن ما را بدبخت کند ، بر ما تسلط کامل دارد ، بر همه ی دنیا تسلط کامل دارد

حالا نگاه کن ببین ، با وجود این همه قدرت و تسلط بر ما و بر همه ی دنیا و عالم امکان که خیلی هایش را ما نمی دانیم ، ما را حفظ می کند ، لقمه لقمه از کنار لوله ی تنفس ما غذا می فرستد داخل معده مان ، اصلا این کارهای خطرناکی که ما حیاتمان به آنها وابسته است ، مثل عذا خوردن که اگر یک موجود عاقل غیر انسان از بیرون به آن نگاه کند و فکر کند ، با هر لقمه که ما می خوریم ترس همه ی وجودش را می گیرد که نکند این موجود بی عقل غافل، الان خودش را بکشد

حکمت وجود تک تک این چیزهایی که برای ما عادی شده است، این است که تسلط خدا را ببینیم

و ببینیم چطور ما و همه ی موجودات را در هر صدم و هر هزارم ثانیه از خطرات حفظ می کند

و به این خدا ایمان بیاوریم

تفاوت اعتقاد ما با اعتقاد دیگر ادیان این است که ما خدا را در لحظه لحظه ی اتفاقات دنیا موثر می دانیم و همه چیز را تحت کنترل قدرت بی نهایت او می دانیم

چیزی یا کسی یا رویدادی نمی تواند از زیر دست او در برود و از کنترل خارج بشود ، این چه حرفی است ؟

او خودش این مشکلات را برای ما بوجود آورده است و آن را اندازه زده است که متناسب با ظرفیت ما باشد

و بعد این بلا ها را بر سر ما آورده است

+ چهارشنبه بیست و نهم شهریور ۱۳۹۶ | aMir |