16

من که خدا را دوست دارم سعی کردم انسان آته ئیست را دوست داشته باشم و نشد.

من که عقل را دوست دارم سعی کردم انسان بی عقل را دوست داشته باشم و نشد.

من که امام حسین علیه السلام را دوست دارم سعی کردم انسان مثلا کتاب خوان روشنفکر را دوست داشته باشم و نشد.

من که ایران را دوست دارم سعی کردم روسیه و انگلیس و آمریکا را دوست داشته باشم و نشد.

من که ادب را دوست دارم سعی کردم انسان بی ادب را دوست داشته باشم و نشد.

من که عشق ورزیدن را دوست داشتم سعی کردم انسان های منتقد متفکر کتاب خوان که ایده ها را بر عشق ورزیدن به انسان ها ترجیح میدادند دوست بدارم و نشد.

من خدا را، عقل را، امام حسین علیه السلام را، ایران را، ادب را، عشق را نمی دهم تا چیز دیگر داشته باشم. آن که هم خدا را داشته باشم و هم آته ئیست را نشد. و آن که آئه ایست را نگه دارم و خدا را رها کنم هم نشد. پس آته ئیست را رها کردم تا خدا را نگه دارم.

آب و آتش را نمیشود با هم در دست نگه داشت. آتش اگر نگه داری آب خاموشش می کند. آتش دوستی با آته ئیست را آب خدا خاموش می کند.