انسانی بودم سرگردان و حیران در زمین
به تشبیه آیه ی قرآن
كَالَّذِي اسْتَهْوَتْهُ الشَّيَاطِينُ فِي الْأَرْضِ حَيْرَانَ لَهُ أَصْحَابٌ يَدْعُونَهُ إِلَى الْهُدَى ائْتِنَا
همانند کسی که بر اثر وسوسههای شیطان، در روی زمین راه را گم کرده، و سرگردان مانده است؛ در حالی که یارانی هم دارد که او را به هدایت دعوت میکنند (و میگویند:) به سوی ما بیا!»(انعام 71)
اینجا، روزی سخن از فقر گفتم و داد و بیداد کردم در محضر خدا
امروز سخن از نعمت می گویم و معذرت می خواهم از خدا
چرا که شکرگزاری این است که وقتی نعمتی رسید، اولا متوجه آن باشیم، سپس آنرا قدر بدانیم و سپس آنرا توزیع کنیم تا انسان هایی که مانند ما در فقر هستند بهرمند گردند.
این سخنان منسوب به امام علی علیه السلام هستند:
«شما فکر میکنید یک موجود کوچک هستید، در حالی که کل جهان در درونتان احاطه شده است»
دَوَاؤُكَ فِيكَ وَ مَا تَشْعُرُ
وَ دَاؤُكَ مِنْكَ وَ مَا تَنْظُرُ
وَ تَحْسَبُ [تزعم] أَنَّكَ جِرْمٌ صَغِيرٌ
وَ فِيكَ انْطَوَى الْعَالَمُ الْأَكْبَرُ
وَ أَنْتَ الْكِتَابُ الْمُبِينُ الَّذِي
بِأَحْرُفِهِ يَظْهَرُ الْمُضْمَر
اى انسان، داروى تو در درونت وجود دارد در حالیکه تو نمیدانى و دردت هم از خودت میباشد اما نمیبينى.
آيا گمان می كنى كه تو موجود كوچكى هستى در حالىكه دنیای بزرگی در تو نهفته است؟!
اى انسان، تو كتاب روشنى هستى كه با حروفش هر پنهانى آشکار میشود.
امام علی علیه السلام : هیچ چیزی را کوچک نشمارید، ممکن است آنچیز بزرگ باشد. باز هم هیچ چیزی را کم ندانید ممکن است آن زیاد باشد.
امام علی علیه السلام: از اجتماع نخ های باریک و ضعیف، یک طناب محکم بوجود می آید، یک جرقه ی کوچک، شهر بزرگی را به آتش می کشد، و از چندین خشت و آجرها، آبادیهای محکم و استوار ساخته می شود.
{
حرف های من در این میان:
هیچ تجربه ای را کوچک نشمارید، هیچ افتادن برگی از درختی را کوچک نشمارید، هیچ زمین خوردنی را، هیچ موفقیت و یا شکستی را کوچک نشمارید، درباره ی تک تک آن ها ساعت ها و روزها تفکر کنید و درس بگیرید
هیچ انسانی را کوچک نشمارید، ادراک هیچ انسانی، احساسات و شناخت هیچ انسانی را کوچک نشمارید. خدا روی همین شناخت انسان ها حساب باز کرده و روی همین حساب آنها را وارد آتش جهنم خواهد کرد که «ای انسان، به تو هدایت من رسید، تو هم می فهمیدی» همه این چیزها را در این حد می فهمند، و روی این فهم و درک را می پوشانند.
دستاوردهای هیچ اجتماعی از انسان ها و هیچ تمدنی روی زمین را هرچند کوچک یا بزرگ، بدون تفکر در مورد آن رها نکنید
تجربه های خودمان و تجربه های انسان ها و اجتماع های انسانی و تمدن ها، همین رشته های نازک هستند که روی هم رفته و در کنار هم، طناب های محکم را تشکیل خواهد داد.
}
امام علی علیه السلام در آخرین لحظات زندگی خود، پیروانش را به دو عامل مهم سفارش کرده و فرمودند: «اوصیکُم بِتَقْوَی اللّه وَ نَظمِ اَمْرِکُم؛ شما را به پرهیزکاری و نظم در کارها سفارش می کنم»
{
حرف های من :
1-تقوی، به خودی خود، یک نظم در طبیعت انسان است.
تقوی این است که خود را عملا ً ملزم به انجام واجبات و ترک محرمات بدانی و در عمل، آنها را رعایت کنی.
2-کسی که محبت به اهل بیت ندارد و مودّت با اهل بیت ندارد، خودش را هلاک هم بکند و تکه تکه کند خودش را، هرگز و به هیچ وجهی متقی محسوب نمی شود
از احادیث اینطور بر می آید که یک انسان اهل تقوا است، اگر و تنها اگر شیعه ی محب و پیرو اهل بیت پیامبر باشد، یعنی اهل بیت را هم دوست داشته باشد و هم در عمل، از آنها پیروی کند.
تکلیف ما مودت با اهل بیت است و نه صرفا محبت به اهل بیت و دوست داشتن آنها.
قُلْ لا أَسْأَلُكُمْ عَلَيْهِ أَجْرًا إِلا الْمَوَدَّةَ فِي الْقُرْبَى
(ای پیامبر!) بگو من هیچ پاداشى از شما بر رسالتم درخواست نمى كنم جز مودت اهل بیتم». سوره شوری آیه23
مودت با محبت فرق دارد، محبت دوست داشتن است. مودت "ابراز دوست داشتن" است. یعنی باید در محرم و شهادت و جاهایی که شرایط ابراز محبت به اهل بیت پیش می آید، محبت خود را به اهل بیت نشان بدهی و اظهار کنی که محب اهل بیت هستی.
3- پس از آنکه تقوی را پیشه ی خودت قرار دادی و در عمل موفق شدی
آن موقع می توانی برای اولین بار در عمرت قرآن را بخوانی و برای اولین بار در عمرت قرآن را بفهمی و از آن راهنمایی بگیری و هدایت دریافت کنی و هزاران مورد دیگر را از قرآن دریافت کنی
سورة البقرة
بِسْمِ اللّهِ الرَّحْمـَنِ الرَّحِيم
الم 1
الم (بزرگ است خداوندی که این کتاب عظیم را، از حروف ساده الفبا به وجود آورده).
ذَٰلِكَ الْكِتَابُ لَا رَيْبَ ۛ فِيهِ ۛ هُدًى لِّلْمُتَّقِينَ 2
آن کتاب با عظمتی است که شک در آن راه ندارد؛ و مایه هدایت پرهیزکاران است.
قرآن، انسان ها را هدایت نخواهد کرد، مسلمانان (تسلیم شدگان در برابر قرآن و پیامبر) را نیز هدایت نخواهد کرد، مسیحی ها را هدایت نخواهد کرد ، یهودی ها را هدایت نخواهد کرد
قرآن، تنها و تنها متقین را هدایت خواهد کرد
اهل سنت مسلمان محسوب می شوند ولی متقی محسوب نمی شوند. قرآن خواندن با نخواندنش برای آنها فرقی نمی کند.
مسلمان های محب اهل بیت که ترک محرمات و انجام واجبات را ندارند شیعه محسوب نمی شوند، و قرآن برای آنها هم نیست. (مثلا انسان هایی که امام علی و امام حسین علیهم السلام را دوست دارند ولی نماز و روزه ندارند، اینها هم قرآن را نخواهند فهمید)
قرآن می توانند بردارند بخوانند ولی خواندن و نخواندنش چندان تفاوتی برای آنها نخواهد داشت.
ذَٰلِكَ الْكِتَابُ لَا رَيْبَ ۛ فِيهِ ۛ هُدًى لِّلْمُتَّقِينَ 2
آن کتاب با عظمتی است که شک در آن راه ندارد؛ و مایه هدایت پرهیزکاران است.
4- حالا که متقی محسوب می شوید و می توانی قرآن را بفهمید، شما جزء کسانی قرار می گیرید که قرآن برای آنهاست. قرآن کاتالوگ انسان است. خود شخص شخیص سازنده ی انسان کاتالوگش را در اختیار شما قرار داده است. بخوانید و بفهمید و علم دریافت کنید و نور و قدرت و هزاران چیز دیگری که انسان ها هرگز نخواهند فهمید را از قرآن بگیرید.
قرآن برای بقیه ی انسان ها نیست. بقیه ی انسان ها این قرآن را دست به دست کرده اند و بی هیچ حاصلی عمرشان سر آمده و مرده اند تا یک نفر آدم متقی بتواند قرآن بخواند، اگر شروع کردید به فهمیدن قرآن و مفاهیم آنرا دریافت کردید، این نعمت بزرگ را قدر بدانید و بدانید که شهر هرت نیست که این را به همه بدهند، قرآن خواندن مال آدم حسابی هاست.
5- پس از آن که متقی و منظم به این نظم شدید، حالا فکرت درست کار می کند. عقل پیدا می کنی و کم کم ممکن می شود که بتوانی از کار و بار دنیا سر در بیاوری و کارهای ناشدنی ممکن می شود و خودت از بقیه ی مسائل سر در می آوری ان شاءالله و بقیه ی راه را ان شاءالله ، به شرط تایید و کمک خدا خودت پیدا می کنی و می روی
}
والسلام علی من اتبع الهدی
برچسب:
نویسنده: متین پورحسین