14

بعد از سوختن و از بین رفتن احساس زندگی دیگر بی مصرف و بی فایده بود.

باید تا همانجا که قلب زنده بود زندگی می کردیم.

کلمات یک حس دیگر داشت. ماه رمضان ها یک طور دیگر بود.

آدم ها و عشق هایشان خیلی بزرگ و مهم بود.

باور می کردیم که آدم ها خوب هستند و صادقانه عمیق هستند و خالصانه عاشق هستند.

وقتی فهمیدیم از ادعا تا عمل یک جهان فاصله است دیگر زندگی تلخ شد.