Int Main () 45

نباید برای جلب توجه کسی رفتاری از خود نشان داد

تلاش برای جلب توجه زشت است

باید رفتار رفتار آدم مستقل منشانه و بی نیاز مآبانه باشد

اصلا رفتار آدم زمانی زشت و خجالت آور می شود که فکر کند به کسی نیاز دارد

آدم نیازمند رفتار شرم آور دارد و اصرار و التماس می کند به این و آن و کمک می خواهد

آدم عاقل که نباید درگیر این مسخره بازی ها بشود

آدم محتاج محبت که خودش را نیازمند به جلب محبت دیگری می بیند رفتار حقیرانه از خود نشان می دهد

یا آدمی که خودش را نیازمند مقبولیت از طرف دیگری می بیند رفتارش زشت می شود

تو وقتی خودت را نیازمند به کسی نبینی ، خودت را مسخره و حقیر این و آن نمی کنی

قبلا برای من به این سادگی ها و راحتی ها نبود

اولا من مقیاسی برای درستی یا اشتباه بودن فکر یا رفتارم نداشتم

مذهبی هم نبودم ، نماز و روزه بود ، ولی مذهب ، پایلوت رفتار من نبود

اینقدر سردرگم بودم توی موقعیت های مختلف ، همیشه باید صبر می کردم و موقعیت را پردازش می کردم که حالا این کار را بکنم خوب است یا آن کار را بکنم ، این انتخاب یا آن انتخاب ، و کلا اصلا بر چه اساس اصلا حالا یعنی ؟

گیج گیج می شدم

حالا من محتاج این و آن نیستم

مشکل میس دی هم همین است که نیازمند محبت از طرف آدم ها است

همچنین نیازمند مقبولیت از طرف دیگران است

این ها خیلی بیش از اندازه سیستم ایشان را بر هم می ریزند

اگر کسی بگوید : من از تو خوشم نمی آید ، او خیلی ناراحت می شود

من هم همینطور بودم

الان اگر کسی به من بگوید: از تو خوشم نمی آید یا خوشم می آید ، از آن رفتارت خوشم می آید یا بدم می آید

من در هر دو صورت یک نگاه فلوراید به او می کنم و یا تشکر می کنم و یا اینکه چیزی نمی گویم اصلا

(که یعنی حالا که چی مثلا که از من خوشت می آید یا بدت می آید؟)

به میس دی می گویند«دوستت دارم» خیلی رویش تاثیر می گذارد در حالی که برای من یک چیز عادی است

«دوستت دارم» ... خوب خیلی هنر کردی که دوستم داری ... مبارکت باشد ...

البته یادم هست توی یک موقعیتی او هم این حرف من را برگشت به یکی گفت، بهش گفتند «فلانی شما را دوست دارد» برگشت گفت: «بهش بگویید مبارکش باشد»

اگر خدا ملاک کار باشد کار راحت پیش می رود

اینکه خدا را شاهد و ناظر بر حرفها و رفتارهای خودت ببینی و قبل از گفتن حرف آنرا مزمزه کنی و بعد ببینی خدا خوشش می آید از این حرف یا نه ، بعد آنرا بگویی

این خیلی بهتر است ، حتی اینکه جایی بگویی کسی را دوست داری یا از کسی بدت می آید مزمزه کنی ببینی گفتن این حرف دردی دوا می کند؟ و بعد بگویی یا نگویی

این خیلی بهتر است تا اینکه از روی خواسته های خودت بروی یک حرفی بزنی که نیازمندی تو را نشان بدهد و نیاز هم یعنی حقارت

چه به محبت نیاز داشته باشی چه به مقبولیت چه به ابراز و اظهار عصبانیت یا خوشحالی و هر چیز دیگری

اصلا همه اش از دم زشت است

آدم نباید ابراز نیاز کند به کسی یا چیزی یا احساسی یا ...

خدا را که داشته باشیم برای ما بس است ، هیچ چیز دیگری نمی خواهیم

سوره مبارکه فاطر آیه 10
مَن كانَ يُريدُ العِزَّةَ فَلِلَّهِ العِزَّةُ جَميعًا ۚ إِلَيهِ يَصعَدُ الكَلِمُ الطَّيِّبُ وَالعَمَلُ الصّالِحُ يَرفَعُهُ ۚ وَالَّذينَ يَمكُرونَ السَّيِّئَاتِ لَهُم عَذابٌ شَديدٌ ۖ وَمَكرُ أُولٰئِكَ هُوَ يَبورُ﴿10﴾
- کسی که خواهان عزّت است (باید از خدا بخواهد چرا که) تمام عزّت برای خداست؛ سخنان پاکیزه به سوی او صعود میکند، و عمل صالح را بالا میبرد؛ و آنها که نقشههای بد میکشند، عذاب سختی برای آنهاست و مکر (و تلاش افسادگرانه) آنان نابود میشود (و به جایی نمیرسد)!

- هر که طالب عزت است (بداند که همانا در ملک وجود) تمام عزت خاص خدا (و خداپرستان) است. کلمه نیکو (ی توحید و روح پاک آسمانی) به سوی خدا بالا رود و عمل نیک خالص آن را بالا برد. و بر آنان که به مکر و تزویر اعمال بد کنند عذاب سخت خواهد بود و فکر و مکرشان به کلی نابود خواهد شد.

+ جمعه سی و یکم شهریور ۱۳۹۶ | aMir |