ای مغز های کرم خورده
برای حرف هایی که می شنوید سند بیابید
و قبل از آنکه دهان باز کنید فکر کنید
اگر می دانستید یک انسان توسط چه دنیایی احاطه شده است
اگر آن عقل های زیر خاک مانده را می تکاندید و می شستید و به کار می گرفتید
و احیا می کردید آن بسته ی دست نخورده را
عمر من را تباه نمی ساختید
ای انسان نادان
اگر در آمریکا یا اروپا متولد می شدی متفکرانه و عاقل مآبانه مسیحی می شدی یا یهودی یا آته ئیست
و چنان افتخار می کردی بر مسیحیت ات و یهودیت و قومیت و ملیت احمقانه ات
همچنان که افتخار می کنی به آریایی بودنی که قدری فکر کنی
و توی آینه به خودت بگویی من آریایی ام ، آینه می خندد و خنده ات می گیرد
تو یک سی دی خام هستی که تو را هر جای زمین بگذارند ، خودت را پر می کنی از هر چیزی که دم دستت رسید
یا حرف هایی که گوش هایت شنید و دنیایی که چشم هایت را احاطه کرده است
اگر آن عقل های دست نخورده و آن بسته های باز نشده را به کار می گرفتید
برای تک تک کلماتی که بیرون می ریزید سند می یافتید
و سال ها سکوت می کردید تا آنکه سندی بیابید که بشود کلام را به آن تکیه داد
ای زبان ها از حرکت باز بمانید
ای نگاه های هرزه قدری آرام بگیرید
ای قلب ها و احساس های حیوانی بی ارزش
قدری از هیاهو بکاهید
اینجا زیر خروارها خاک، میلیاردها انسان مدفون شده است

برچسب:
نویسنده: متین پورحسین