فکر کرده ای هنر خودت است که هدایت یافته ای و نماز می خوانی و روزه می گیری؟
پروردگار تو برای پرورانیدن تو ناب ترین بندگان خود را زخمی کرد
خون شان را ریخت و به غمگین ترین و سوزناک ترین حالت ممکن آنها را در مقابل دیدگان عالم مغروق در ظلمت به شهادت رساند
تا قلب های تاریک ما به روشنی مشعل درخشان و تابناک علی، فاطمه و حسین علیهم السلام نور بگیرد
و تو چه می دانی ای انسان؟
اگر علی و فاطمه و حسین علیهم السلام زخمی نمی شدند تا قلب مرده ی تو به مظلومیت آنها گواهی دهد
در چه ظلماتی و در چه گمراهی ای دست و پا می زدی
ان الحسین مصباح الهدی و سفینة النجاة
به راستی که حسین علیه السلام مشعل هدایت و کشتی نجات انسان هاست
اگر حسین علیه السلام مشعل هدایت نبود تو در این دریای طوفانی نمی توانستی راه نجات را بیابی
و نگاه کن به خودت که راه نجات را می دانی و در عین دانستن و علیرغم علم به راه درست ، خودت را به جهالت می زنی و گم می شوی
و ای انسان بنگر و گواه باش که به چه سان وقتی گمراه می شوی حسین علیه السلام کشتی نجات تو می شود
و بنگر که چگونه می آید دست تو را می گیرد و از میان طوفان حوادث، تو را به ساحل می رساند
ای انسان ناتوان
اگر تو قدرت هدایت یافتن و هنر عبادت و بندگی خدا را داشتی خداوند بندگانش را برای هدایت یافتن تو اینگونه سوزناک به خاک و خون نمی کشید تا دل تاریک تو بشکند و محبت آنها دست محبت خدا را بگیرد و در قلب همچون سنگ تو با خود فرو ببرد
ای انسان جاهل ناتوان از تعقل
قلب مرده ی تو تنها با عشق علی و حسین و فاطمه روشن می شود
شمعی برافروز از عشق علی و حسین و فاطمه علیهم السلام
و قلب تاریک خود را در معرض حقیقی ترین و ماندگارترین عشق ها بگیر
و بسوزان هرآنچه سوختنی است
حسینی شو ای دل تاریک ...
برچسب:
نویسنده: متین پورحسین