Int Main () 63

ای انسان

قلب حرم خداست

احساس محبت و نیاز به معشوق، آفریده ای است در میان سینه ی تو

که بی هدف آفریده نشده است

قلب تو برای بر افروختن مشعل عشق خداوند به تو داده شده است

احساس وسیله ای است که با آن امنیت در محضر خداوند بودن را درک کنی

که آنرا ایمان می خوانند

و تو چه می فهمی که ایمان چیست؟

ایمان بال و پر پرنده ی وجود توست که با آن آسمان ها را درنوردی

ایمان رها کردن توست، دست خاک را

که اگر تو را در میان آتش بیندازند ، با قدرت ایمان آنرا سرد کنی

و اگر گردن تو را بزنند و سرت روی نی برود ، با صدای خداوند قرآن بخوانی

و تو چه می دانی ای انسان نادان ...

ان کنت تقدر ان تشعر و تعقل ...

اگر قادر بودی از احساس درست استفاده کنی و قادر بر تعقل بودی

خداوند را می شناختی، آنگونه که شایسته ی شناختن است

و به خداوند ایمان می آوردی، آنگونه که شایسته ی ایمان آوردن است

و با خداوند تمام غیر ممکن ها را ممکن می کردی

آنگونه که امام صادق علیه السلام مشروب را به شیر تبدیل می کند

ای انسان کفور ...

و ای انسان بسیار فراموشکار و بسیار ناسپاس و بسیار روی گرداننده ...

اگر گوهر وجود خویش را می شناختی و مخازن اسرار قلب خویش را درک می کردی

گوهر قلب را به خاک نمی آلودی ...

ای انسان وامانده در خاک ...

پروردگار متکبر تو بزرگ تر از آن است که در قلب خاک آلوده وارد شود

از تکبر بر حق پروردگار خود اشک بریز و قلب خود را بشوی

تو چه می فهمی که قدرت بر انجام هیچ کاری نداری

و تنها یک زبان وامانده داری

و یک بدن خاکی خسته

و یک جلد رقیق که با آفتاب می سوزد و با سرما می خشکد

تنها دو دست داری که اگر جسم خاکی ات تاب تکان خوردن داشته باشد

و جلد رقیقت غرق در نعمات خدا باشد

می توانی دست به دعا به سوی آسمان دراز کنی و از ناتوانی ات گریه کنی

تا خدای متکبر رحمان ، ناگهان روی رحیمیت نشان دهد و رحمش بگیرد بر ناتوانی تو

تا با سلاح گریه ، قدرت خداوند را از رحیمیت او به عاریت بگیری

ای انسان ناتوان ...

توانایی و عظمت خداوند را درک کن

تا ناتوانی خویش را درک کنی

آنگاه دست به آسمان ببر

نهایت ادراک خود را از اعماق این جسد خاکی استخدام دعا کن

و بخوان خدایت را ...

سوره ۲: البقرة - جزء ۲

وَإِذَا سَأَلَكَ عِبَادِي عَنِّي فَإِنِّي قَرِيبٌ أُجِيبُ دَعْوَةَ الدَّاعِ إِذَا دَعَانِ فَلْيَسْتَجِيبُوا لِي وَلْيُؤْمِنُوا بِي لَعَلَّهُمْ يَرْشُدُونَ ﴿۱۸۶﴾

و هرگاه بندگان من از تو در باره من بپرسند [بگو] من نزديكم و دعاى دعاكننده را به هنگامى كه مرا بخواند اجابت مى كنم پس [آنان] بايد فرمان مرا گردن نهند و به من ايمان آورند باشد كه راه يابند (۱۸۶)

سوره ۴۰: غافر - جزء ۲۴

وَقَالَ رَبُّكُمُ ادْعُونِي أَسْتَجِبْ لَكُمْ إِنَّ الَّذِينَ يَسْتَكْبِرُونَ عَنْ عِبَادَتِي سَيَدْخُلُونَ جَهَنَّمَ دَاخِرِينَ ﴿۶۰﴾

و پروردگارتان فرمود مرا بخوانيد تا شما را اجابت كنم در حقيقت كسانى كه از پرستش من كبر مى ورزند به زودى خوار در دوزخ درمى آيند (۶۰)

+ سه شنبه یازدهم مهر ۱۳۹۶ | aMir |